จากการที่รัฐบาลได้กำหนดเป้าหมายหลักของยุทธศาสตร์การพัฒนาเศรษฐกิจไทยให้แข็งแกร่งด้วยการมุ่งไปที่การพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) เพื่อสร้างความเข้มแข็งให้ผู้ประกอบการซึ่งจะมีส่วนช่วยสนับสนุนและเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ  กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม  กระทรวง
อุตสาหกรรมได้มีการริเริ่มจัดทำโครงการเร่งรัดปรับปรุงประสิทธิภาพการประกอบธุรกิจอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อมภายใต้แผนงานในการปรับโครงสร้างอุตสาหกรรมขึ้น ในปี 2542-2545  เพื่อให้ความช่วยเหลืออุตสาหกรรมเป้าหมายซึ่งเป็นอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญต่อระบบเศรษฐกิจ ได้แก่ อุตสาหกรรมอาหาร เครื่องหนัง โลหะการ สิ่งทอและเสื้อผ้าสำเร็จรูป พลาสติก หัตถอุตสาหกรรม เซรามิค อัญมณี เครื่องเรือน และผลิตภัณฑ์ยางพารา และจากการดำเนินการให้ความช่วยเหลืออุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อมในโครงการดังกล่าวไปแล้วเกือบ 1,000 โรงงาน พบว่าโรงงานเหล่านั้นได้รับประโยชน์และมีแนวโน้มที่จะปรับปรุงประสิทธิภาพในทิศทางที่ดีขึ้น

ผลการศึกษาทั้งจากแบบจำลองการผลิตภาคอุตสาหกรรมโดยรวม และจากแบบจำลองเศรษฐกิจมหภาคสำหรับภาคอุตสาหกรรม ได้ข้อสรุปว่า ในช่วง 5 ปีต่อไปนี้ (พ.ศ. 2548 – 2552) ภาคอุตสาหกรรมของไทยจะมีแนวโน้มอัตราการเติบโตโดยเฉลี่ยอยู่ในช่วง 6.5 – 7.5% ต่อปี ซึ่งถือว่าเป็นอัตราการเจริญเติบโตที่อยู่ในเกณฑ์ดี สำหรับแนวทางในการดำเนินนโยบายเศรษฐกิจของภาครัฐในระยะต่อไป จะมุ่งเน้นการบริหารจัดการเศรษฐกิจด้านอุปทานมากขึ้น เพื่อวางรากฐานเศรษฐกิจอุตสาหกรรมไทยให้มีความเข้มแข็งมากยิ่งขึ้น อันจะนำไปสู่ความสามารถ ในการแข่งขันในตลาดโลกที่ดีขึ้น และการเจริญเติบโตอย่างยั่งยืนในระยะยาว

นโยบาย FTA นอกจากเป็นกลไกขยายการค้า และการลงทุนระหว่างประเทศคู่เจรจาแล้ว ยังเป็นกลไกในการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ/ธุรกิจเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันทั้งด้านการผลิต การลงทุน การค้า และการพัฒนาเทคโนโลยี นำไปสู่การยกระดับการดำเนินธุรกิจการค้า และการปรับตัวทางเศรษฐกิจ/ธุรกิจ การเจรจาจัดทำ FTAs มีทั้งที่เป็นรายสาขาการผลิตและบริการ(Sectors) และรายประเด็น (Issues) อาทิเช่น การเปิดตลาดสินค้า มาตรการที่มิใช่ภาษี ทรัพย์สินทางปัญญา และการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ ซึ่งในการเจรจามีความยาก(สลับซับซ้อน)/ง่าย ความได้เปรียบและเสียเปรียบมากน้อยแตกต่างกันไปในแต่ละประเด็นและในแต่ละรายการสินค้า/บริการ จึงมีรูปแบบและเงื่อนไขการทำความตกลงที่ให้มีผลทันทีหลังลงนามในสัญญาหรือค่อยๆให้มีผลตามมาในอนาคตเพื่อเปิดโอกาสให้ภาคธุรกิจได้มีเวลาในการปรับตัว

ตามข้อตกลงของแกตต์ (GATT) ธุรกิจประกันภัยจะเป็นธุรกิจที่ต้องแข่งขันเสรี บริษัทจึงต้องเตรียมการให้พร้อม เพื่อให้บริษัทฯ มีความแข็งแกร่งที่จะแข่งขันในตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้โครงสร้างองค์กรเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญที่ต้องจัดให้เหมาะสมและสอดคล้องกับกลยุทธ์ของบริษัทและสามารถแข่งขันได้ ซึ่งจะต้องสร้างความคล่องตัวในการดำเนินงาน สามารถปรับเปลี่ยนให้ทันการณ์กับการเปลี่ยนแปลงของ นโยบายเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม บริษัทฯ จึงมีนโยบายให้ สถาบันวิจัยนโยบายเศรษฐกิจการคลังเข้ามาศึกษาและจัดทำ โครงการจัดทำแผนปรับโครงสร้างองค์กรบริษัท ทิพยประกันภัย จำกัด (มหาชน) เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันในอนาคต

ในการจัดตั้งศูนย์ EVM ในแต่ละแบบ ต้องคำนึงถึงปัจจัยหลายอย่างทั้งข้อดีและข้อเสีย แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือ ความพร้อมของฐานข้อมูล ดังนั้น ในช่วงแรก สสก. ควรนำแนวคิด EVM ไปใช้ในการบริหารจัดการให้เกิดประโยชน์สูงสุด และพร้อมกับพัฒนาการเก็บฐานข้อมูล เพื่อที่จะพัฒนาไปสู่แนวทางการคำนวณค่า EP ตามศูนย์ EVM ในทางเลือกที่ 1

ดังนั้นเมื่อเปรียบเทียบทั้งสองแนวทางการกำหนดศูนย์ EVM ในเบื้องต้นพบว่า ทางเลือกที่ 2 มีความเหมาะสมและสะดวกแก่สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาลในทางปฏิบัติมากกว่าเนื่องจากไม่ต้องจัดสรรค่าใช้จ่ายหน่วยงานสนับสนุนกลางให้แก่แต่ละศูนย์ EVM เพราะการจัดสรรค่าใช้จ่ายจากหน่วยงานสนับสนุนไปยังแต่ละศูนย์ EVM ต้องอาศัยเวลาในการจัดแบ่งข้อมูลและต้องมีการตกลงกันระหว่างผู้บริหารในแต่ละแผนกถึงอัตราในการปันส่วนค่าใช้จ่ายจากหน่วยงานสนับสนุนอีกด้วย

Model ที่เหมาะสมกับธนาคาร ควรต้องมีรูปแบบเป็นธนาคารเพื่อสังคมและชุมชน (Social & Community Bank) โดยมีบริการทางการเงินที่หลากหลาย (ในระดับหนึ่ง)  สามารถรับใช้และก่อประโยชน์แก่สังคม  สามารถผูกพันลูกค้าระดับรากหญ้าในระยะยาว     จากการสร้างแบบจำลอง และการทำ Simulation เพื่อประมาณการผลประกอบการของธนาคารภายใต้สมมุติฐานต่างๆ (Forecast Model) พบว่า ธนาคารต้องมีการปรับเพิ่มสัดส่วน Lending to Deposit Ratio ปีละประมาณ 3 % เพื่อให้มีอัตราส่วนดังกล่าวเป็น 67.48 % ในปี 2551  ซึ่งในการนี้ สินเชื่อรวมจะต้องมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยประมาณ 11 % ต่อปี และต้องมีการเพิ่ม / ขยาย แหล่งรายได้ต่างๆ เช่น ค่าธรรมเนียมและบริการ  โดยการขยายขอบข่ายประเภทธุรกิจที่สามารถดำเนินการเพิ่มเติมได้ต่อไปโดยเร็ว  สำหรับเรื่องต้นทุนทางการเงินและค่าใช้จ่ายในการดำเนินการต่างๆ หากสามารถควบคุมให้อยู่ภายใต้สมมุติฐานตาม Model ได้   ธนาคารจะมีผลประกอบการอยู่ในระดับที่น่าพอใจ

ธนาคารมีโอกาสทางธุรกิจทั้งในเชิงพาณิชย์ และมีศักยภาพในระดับที่เพียงพอที่จะสนองนโยบายรัฐ เพื่อสังคมและการฟื้นฟูเศรษฐกิจจากระดับฐานล่าง หากมีการปรับปรุง/เปลี่ยนแปลงที่เหมาะสมและทันต่อเวลา นอกจากนั้นทิศทางการดำเนินธุรกิจของธนาคาร ควรมุ่งเน้นสู่ธุรกิจรายย่อย (Retail) และธุรกิจขนาดกลางและย่อม (SME) เป็นหลัก เพราะสามารถตอบสนองวัตถุประสงค์ทั้งในเชิงพาณิชย์และนโยบายรัฐได้พร้อมๆกัน เนื่องจากธนาคารมีความพร้อมทางด้านเครือข่ายสาขาเป็นฐานรองรับลูกค้าและกลุ่มลูกค้าที่ยังมิได้รับการกำหนดเป็นเป้าหมาย (Identify) อีกมากมาย ซึ่งกำลังรอโอกาสในการเข้าถึงแหล่งเงินทุนอยู่

The future outlook is bright, supported by strengthened economic fundamentals and internal resilience. These characteristics have seen the region through external shocks such as the SARS outbreak of 2003 and the tsunami disaster of 2004. ASEAN members have very diverse comparative advantages in a number of sectors, ranging from agriculture and resource-based industries to high-tech manufacturing and knowledge-based industries. Collectively, they form a highly competitive production base, stemming from the wide array of available business infrastructures and productive inputs.

Continuous commitments to further integrate trade and investment in the region and pave the way for the new ASEAN Economic Community (AEC) by 2020 will harness the unique strengths of each country and enhance the latent synergies. Furthermore, regional cooperation initiatives such as the Asian Bond Market Initiative (ABMI) will help drive the region’s abundant savings towards sustainable long-term economic expansion. Strategically located between India (South Asia) and China (East Asia), ASEAN is well placed to continue its role as the new growth engine for Asia. The distinctive productive quality and geographical advantage provide a basis for the strong upside potential for investment opportunities.

การเปิดเสรีน่าจะมีส่วนช่วยกระตุ้นผู้ประกอบการไทยและผู้บริโภคให้มีความตื่นตัวเกี่ยวกับนวัตกรรมทางการเงินใหม่ๆ สร้างประสบการณ์ในการลงทุนที่หลากหลายขึ้นและเพิ่มความสามารถในการบริหารความเสี่ยงซึ่งน่าจะเป็นประโยชน็แต่ทั้งหมดนี้มาพร้อมกับความเสี่ยงที่สูงขึ้น เพราะฉะนั้นมาตรการการเปิดเสรีจึงต้องดำเนินการอย่างเป็นขั้นเป็นตอน มีการกําหนดระยะเวลาและเงื่อนไขชัดเจน ในรายงานฉบับนี้ ผู้จัดทําได้นําเสนอกรอบระยะเวลาและเงื่อนไขในการเปิดเสรีที่น่าจะปฎิบัติ ได้ในแต่ละภาคการเงิน โดยแยกเป็นมาตรการระยะสั้น ระยะกลาง และระยะยาว ในส่วนของภาคตลาดทุนเริ่มต้นจากการนําแผนแม่บทพัฒนาตลาดทุนไทยมาใช้

จุดเด่นของงานศึกษานี้อยู่ตรงที่การวิเคราะห์แนวโน้มตลาดที่อยู่อาศัยในแต่ละ segment แยกตามรูปแบบ ประเภท และระดับราคา โดยแบ่งที่อยู่อาศัยออกเป็น 3 รูปแบบ คือ 1. สร้างเอง 2. ซื้อมือหนึ่ง และ 3. ซื้อมือสอง และแบ่งที่อยู่อาศัยแต่ละรูปแบบออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ 1. บ้านเดี่ยว 2. บ้านแฝด ทาวน์เฮาส์ และอาคารพาณิชย์ และ 3. อาคารชุด นอกจากนี้ ยังแบ่งที่อยู่อาศัยแต่ละประเภทแยกตามมูลค่าการก่อสร้างและระดับราคาของที่อยู่อาศัย